(¯`°.•°•.★*My Life...My Path*★ .•°•.°´¯)

หลังจากต่อสู้ฝ่าฟันมาอย่างหนัก (พูดเหมือนอยู่ในสนามรบ555+) ในที่สุดคอนเสิร์ตที่รอคอยแห่งปีก็มาถึงและจบลง

เรา....รอคอยคอนเสิร์ตนี้มานานเท่าไหร่นะ??? เดือนนึง....สองเดือน....สามเดือน.... ถือว่าน้อยมากๆเมื่อเที่ยบกับคนอื่นๆที่รอคอนเสิร์ตนี้มาถึง 3 ปี

3 ปีแล้วสินะ....ในที่สุด....เราก็ได้พบกัน

ทะเลสีน้ำเงินที่เคยเห็นในรูป....ที่เคยคิดว่ามันสวย....เพราะแสงและการแต่งภาพ
สีน้ำเงินไพลินที่คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง....

ตอนนี้....ทะเลสีน้ำเงินนั้นเกิดขึ้นตรงหน้า ทำให้รู้ว่าที่เราเคยคิดว่า "ก็แค่รูปถ่าย" หรือ "โม้หวะ" ......มันไม่ใช่

สิ่งที่เราเห็นคือความจริง....แสงสีน้ำเงินจากแท่งไฟเล็กๆในมือของเอลฟ์แต่ละคนรวมกันกลายเป็นห้วงน้ำสีฟ้ากว้างใหญ่ ที่กลืนกินหัวใจของใครทุกคนที่อยู่ที่นั่นให้จมดิ่งลงสู่คลื่นของความรักที่มีต่อคน 13 คน

ความตื่นเต้นวุ่นวายเกิดขึ้นเพียงแค่ตอนแรกที่ประตูเปิด เหมือนทุกคนจะกลัวว่าหากพลาดจุดที่ดีที่สุดไป จะทำให้คลาดจากคนที่เรารัก และจะไม่ได้เห็นหน้าคนที่อยากเห็น ไม่ได้เจอคนที่อยากเจอ.....แต่เมื่อไฟดับ เมื่อความมืดถูกแทนที่ด้วยแสงสีน้ำเงินสดใส เมื่อนั้น ใจทุกใจก็หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

เมื่อเสียงเพลงแรกดังขึ้นพร้อมการปรากฏตัวของคนทั้งสิบสามคน เสียงกรี๊ดก็ดังสนั่น แต่นอกจากเสียงกรี๊ด คือเสียงร้องเพลงจากพวกเราทุกคนที่ร่วมด้วยช่วยกันร้องจนดังลั่นฮอลล์ เราเองจากคนที่เวลาดูคอนเสิร์ตจะเอาแต่นั่งสงบเสงี่ยม ไม่ร้องตาม ไม่กรี๊ด ไม่เต้น ไม่กระโดด จนเพื่อนมันเคยบอกว่าอย่าเสียเงินมาดูจะดีกว่า นั่งรอดูแผ่นอยู่บ้านเหอะมึีง........-*- แต่เมื่อวันเสาร์ยายนี่กรี๊ดจนหมดเสียง ทั้งกระโดด ทั้งเต้นแบบบ้าไปแล้ว ทั้งๆที่ยืนอยู่ไกลสุดกู่ (SS1 ติดทางเข้า-ออก) มองเข้าไปแทบไม่เห็นหน้าน้องที่เต้นอยู่ข้างในซักนิด แต่ก็เสียงชีวิตกระโดดสุดตัว แล้วยังแหกปากร้องเพลงตามไปอย่างไม่กลัวเสียกิริยา....แต่ก็ขอโทษนะที่ดำน้ำไปบ้าง (จริงๆไม่บ้าง....ดำไปเยอะทีเดียว 5555) เอาเหอะ ก็ร้องด้วยใจอะ จะทำไม -*-

ตอนแรกที่มี performanceอยู่ข้างในเวทีกลาง แอบคิดนิดนึงว่าชั้นยืนสุดกู่แทบจะอยู่ใต้เปียโนหนูเรียวขนาดนี้....จะมีโอกาสได้เห็นหน้าซักคนมั้ยเนี่ย?? =*= แอบเครียดๆ....ว่าจะคุ้มมั้ยกะการเสียตังค์ 4500 มายืนเบียดผู้คน แต่พอหมด performance แรก....พอน้องๆเดินออกมาด้านหน้า ความวุ่นวายในหลุมก็เกิดขึ้น หลังจากที่ตอนแรกโฟกัสได้ว่าต้องหันหน้าทางนั้น แต่พอน้องกระจายตัวออกมาเดินว่อนทั่วเวที เราก็เริ่มหมุนคอไม่ทัน จำได้ว่าคนแรกที่เห็นหน้าคือฮยอก และด๊องที่เดินมาตามทางเดินผ่านหน้าเราจะจะแล้วก็เดินผ่านไป เราก็หมุนคอตามไปเจอกับเย่หรือหนูมิน...ซักคนเดินสวนมา ก็หมุนหัวตามกลับมาอีก....แล้วก็ยืนหมุนไปหมุนมาเพื่อดูหน้าน้องและมองหาสองหนุ่มฮันกยองกับฮีชอล

แล้วซักพัก...ไม่รู้เพลงอะไรจำไม่ได้ =_= ฮันนี่กับฮีนิมก็เดินมาตรงที่เรายืนอยู่....เท่านั้นค่ะ อิชั้นกรี๊ดตายไปแล้ว ประหนึ่งที่เสียตังค์และทนอึดมาทั้งหมดก็เพื่อสองคนนี่เท่านั้น (ลำเอียงชัดๆ 55555+) ฮีนิมหล่อ.....สวย....ไม่รู้เว้ยยยยยว่าจะเรียกว่าอะไร แต่เจ๊ทำเราเกือบร้องไห้ด้วยความดีใจที่ได้เห็นหน้า และเท่าที่กวาดสายตาดูอย่างละเอียดตลอดเวลาที่เจ๊เดินผ่านก็เห็นว่าฮีนิมของเราดูสบายดี และสดใสร่าเริงมากๆ ส่วนเบื้องหลังความสบายนั่นเจ๊ต้องอัพยากี่ขนานเหมือนอย่างพ่อหมียุนโฮรึเปล่ากันนี้ก็ไม่รู้นะ....แต่เอาเถอะ ถึงจะเป็นห่วง แต่ถ้ามันทำให้ฮีนิมหายเจ็บไปได้ซักพักและออกมาสนุกกับเพื่อนฝูงได้ก็ดีแล้วหล่ะ....

พอจบจากขบวนเพลงร้องกลุ่มแบบยกชุด ก็มาถึงการทักทายของน้องๆกับแฟนๆ งานนี้น้องเตรียมตัวมาดีมาก ภาษาไทยคล่องเปรี๊ยะกว่าทุกครั้ง แถมยังพูดได้ยาวกว่าเดิม และมีประโยคใหม่ๆนอกเหนือจาก "ผมรักคุณ " กับ "ขอบคุณครับ"ด้วย

ต่อจาก Ment ก็เป็นโชว์(?) น่ารักๆ The Night Chicago Died ที่เปิดตัวด้วย VTR สุดฮา แล้วหนุ่มๆขี่ม้าออกมาร้องเพลงและยิงปืนฉีดน้ำใส่แฟนๆ หลายคนที่โดนฉีดน้ำใส่คงรู้สึกเหมือนได้น้ำมนต์มหาเสน่ห์กันเลยทีเดียว เรียกได้ว่าเป็นน้ำอมฤตที่หายากกว่าน้ำมนต์ปลุกเสก 9 วัด 7 ชั่วโคตรซะอีก เหอะๆๆๆ ตรงที่เรายืนอยู่ก็มีคยูแหละที่เดินมาฉีดน้ำอย่างบ้าคลั่ง คือน้องกี้ฉีดจริงๆ ฉีดเอาเป็นเอาตายเลยทีเดียว ส่วนอีกข้างของหลุมเราที่เป็นดอลลี่เลื่อนๆ ก็มีเย่๋ (หรือเรียววะ???) ขี่ม้าสไลด์มาฉีดน้ำให้ ชอตเด็ดคราวนี้คือ น้องกี้มายืนฉีดตรงหน้าเลยทีเดียว....แถมน้องตั้งอกตั้งใจฉีดมากๆ กี้ทำหน้ามันส์สุดชีวิต แบบว่ากะเอาให้ตายกันไปจริงๆ....ซึ่งคนโดนฉีดก็ "ตายไป" จริงๆสมเจตนากี้ค่ะ....ตายคาเวทีจริงๆ 55555+

หลังจากโชว์ซนๆ ขำๆของน้องก็มาถึงแนวซึ้งเรียกน้ำตากับโซโล My Everything ของดงเฮ ที่สะกดให้คนทั้งฮอลล์เงียบได้อย่างไม่น่าเชื่อ...พอน้องขึ้นมาร้องเพลง ทั้งฮอลล์ก็มีแต่เสียงน้องกับแสงไฟสีน้ำเงินเท่านั้น ทำเอาขนลุกไปเลย

แล้วน้องก็ทำเราขนลุกต่อเนื่องด้วย KRY ที่เปิดตัวด้วยเสียงเปียโนของรยออุกกี้ กับโซโลของคยู งานนี้ก็ทำให้ฮอลล์เงียบงัน มีแต่เสียงเปียโนของเรียวกับเสียงร้องของกี้เท่านั้น...บอกจริงๆว่าสุดยอดค่ะน้อง...โดยเฉพาะตอนที่คยู ขึ้นไปยืนร้องเพลงบน lift up ที่สูงมากๆ เราว่าหน้ากี้จะชนกับหน้าคนนั่งบัตร 800 แล้วมั้ง....ใครว่า 800 ไม่ค่อยได้อะไร คราวนี้ได้หน้ากี้ หน้าเรียว หน้าเย่ไปเต็มๆ...ลอยขึ้นไปหาขนาดนั้น รู้สึกเหมือนดูกายกรรมเซี่ยงไฮ้โชว์ค่ะ 55555....เพราะอึ้ง ทึ่ง เสียวไม่ต่างกันเลย

หมดความซึ้ง ก็ระเบิดอารมณ์ด้วยโซโลของฮีนิมกับ Pink Spider ที่เจ๊ออกมาแบบทุ่มสุดตัวจริงๆ ร้องเพลงแบบถ้าไม่รู้มาก่อนว่าเจ็บอยู่ก็ต้องคิดว่าเจ๊สบายดีแน่ๆ แต่เราก็แอบเป็นห่วงนะ เพราะตอนโซโลฮีนิมลงไปนั่งบ่อยมาก ซึ่งอันนี้ก็ไม่รู้ว่าตามสคริปท์ หรือฮีไม่ไหวจริงๆ แต่ยังไงก็ต้องนับถือความอดทนและความทุ่มเทของฮีนะคะ แม้ว่าฮีจะแอบมั่วเนื้อ (แบบเนียนๆ) ไปบ้างก็ตาม 55555+ เพลงนี้ก็ตามคาดค่ะ ไม่ต้องถาม.....กรี๊ดกันฮอลล์แตกนั่นแหละ

ตัดมาที่ตอนที่เรารอคอย....เรียกว่าตลอดคอนก็รอช่วงนี้แหละ (^^) นั่นคือ SJ-T น่ะเอง สำหรับเรา....เรารู้สึกว่าฮีนิมสวยที่สุดเวลา perform SJ-T แล้วฮีนิมก็สวย......จริงๆค่ะ เฉิดฉายที่สุดในกลุ่มแล้วแหละ อิอิ น่าเสียดายตรงที่น้อง performกันตรงเวทีหลัก เราเลยได้แต่ดูจากจอ และแอบชะเง้อบ้างเป็นครั้งคราว.....ตอนนี้ทั้งฮอลล์ กึกก้องไปด้วยเสียง Rokuko...Rokuko...ไปแล้ว

จาก T ก็มาที่ HIT ที่นำด้วยคลิปของคิบอม งานนี้ก็เรียกเสียงกรี๊ด กรี๊ด และกรี๊ดกับความเศร้าปนเซ็กซี่ของพ่อแก้มในวิีดีิโอ แต่ที่กรี๊ดได้สุดๆก็คือ One Love ที่ฮยอกเดินฝ่าฝูงแฟนเพลงลงมาจากทางเดิน นี่ถ้าไม่ติดการ์ดตรงนั้น ฮยอกคงโดนแฟนทึ้งจนไม่เหลือรอดลงมายืนบนเวทีแน่ๆ ก็อยากทำตัวใกล้ชิดแฟนๆนักนี่....เป็นไงหล่ะ

มาถึงสุดยอดไฮไลต์ของบรรดาไฮไลต์ทั้งหมด นั่นคือเพลง Marry U ที่น้องๆไม่ร้อง แต่นั่งฟังเราร้องแทน ตอนนี้น้องก็นั่งกระจายตัวตามจุดต่างๆ แล้วก็ฟังพวกเราร้อง Marry U.....ตอนนี้บอกจริงๆว่าสุดยอดค่ะ พวกเราทำได้ดีมากๆ ร้องดังมาก ชัดมาก ไม่มีเพี้ยนทั้งๆที่ไม่มีเนื้อดู (จริงๆมีฉายนะ แต่เนื้อก็ดีเลย์ได้อีก -*-) หรือถึงมี ก็ไม่มีใครต้องดูหรอกใช่มั้ย เพราะเพลงนี้มันซึมเข้าสายเลือดแล้วนี่นา^_^ น้องนั่งฟังเราร้องเพลง....แล้วก็เป็นอย่างที่เราคิด....น้องร้องไห้ค่ะ คนที่ทำท่าว่าจะร้องไห้คนแรกก็พ่อแก้มแตกที่ทำตาแดงๆตั้งแต่ต้นเพลงแล้ว แต่คนที่ร้องเป็นจริงเป็นจังที่สุดก็คือลีดเดอร์คนเก่ง ที่ร้องไห้หนักซะจนทำเอาแฟนๆต้องบอกให้หยุดร้องไห้ได้แล้ว แต่ไม่สำเร็จจนพวกเราหลายคนต้องร้องตามไปด้วย....ทึกนะ ขี้แยนี่เรา...แล้วทำเราเสียน้ำตาไปด้วยเลย -_-'' นอกจากทึกก็มีฮยอกที่นั่งก้มหน้าน้ำตาหยดเผาะๆ ฮันกยองก็อีกคน...รายนี้ไม่พลาดที่จะบ่อน้ำตาตื้นกับเค้าด้วย ส่วนฮีชอลไ่ม่ได้ร้องไห้ (มั้ง) คราวนี้ แต่เจ๊ลุกขึ้นมาโค้งขอบคุึณพวกเราด้วยสีหน้าที่บอกว่า "ขอบคุณจริงๆ" เจ๊มีการช่วยแฟนอังกอร์ "ซารังเฮ" กับ "ยอลเซ มยอง" ด้วย....เมื่อเพลงจบลงตรงท่อนที่อุกกี้ร้องว่า "นาวา คยอโรนเน จุลเร?...." ทุกคนก็ต่อด้วยเสียงที่ดังและหนักแน่นมากๆว่า "I DO" เป็นการจบเพลงที่สมบูรณ์แบบที่สุด

ซึ้งจบไป น้องก็เปลี่ยนอารมณ์มารั่วอีก5555+ ด้วยการคิดท่าเต้นสุดพิสดารให้แฟนๆร่วมเต้นกันใน YMCA ขำ "เบื้องหลัง" ในการคิดท่าเต้นที่แต่ละคนเสนอสเต็ปซะแบบว่า....แฟนไม่ได้เรียน Dance Academy ทุกคนนะเว้ยยยยย จะเต้นตามแกได้มั้ย??? แต่แล้วก็มาลงที่ท่าเบสิคที่สุด ชนิดที่คนคิดเองยังไม่อยากเต้นด้วยซ้ำ (นึกถึงตอนทึกบอกว่า พวกเราต้องเต้นท่าพวกนี้ไปกับแฟนด้วยนะ แล้วฮยอกมองหน้าแบบ....เอิ่ม...เอาจริงดิพี่? แล้วขำก๊าก...) แต่ยังไงน้องก็ต้องเต้นใช่มั้ยล่า.....5555+ งานนี้ก็ได้รับความร่วมมือเต็มที่จากทุกคนอีก แม้พวกเราที่ยืนจะยกมือยกไม้ไม่ถนัก แต่เราก็พยายามเต้นกันสุดฤทธิ์ค่ะ เหอะๆๆๆๆ

YMCA และ Wonder Boy เป็นชุดที่น้องมาในชุดแฟนซี มีทั้ง Kill Bill (ฮยอกกี้) เจ้าชาย Goong (ฮันนี่) Captain Jack Sparrow (ฮีนิม) และอื่นๆอีกมากมายออกมาเต้น มารั่วกันสนุกสนาน งานนี้นอกบทกันสุดๆจนแอบคิดว่า นี่เวทีคอนเสิร์ตหรือสนามเด็กเล่นวะเนี่ย....แกมาเล่นคอนเสิร์ตให้ชั้นดูหรือมาเล่นกันเอง???

มาถึงตอนเกือบสุดท้าย เพลง U โดนน้องหลอกกันไปเมื่อทึกกี้บอกว่าเพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายแล้ว พอน้องร้อง U จบลงด้วย perform ที่ถึงใจสุดๆ ก็หายเข้าไปหลังเวทีกันหมด จนพวกเราตะโกน "Super Junior....Super Junior" ซ้ำแล้วซ้ำอีก น้องก็ไม่ออกมา แถมพอเราตะโกนว่า "Encore...Encore" คังอินยังมีหน้าตะโกนตอบจากหลังเวทีอีกว่า "Sorry....No Encore...." ทำเอาหลายๆคนเกือบจะเชื่อแล้วเดินออกไปจริงๆ คิดอยู่เหมือนกันว่าถ้าคนเกิดตกหลุมน้องเดินออกไปนี่คงเป็นเรื่องใหญ่ (ของน้อง) แน่ๆ 5555+ แต่ซักพัก ก็มี VTR ของ Encore ออกมา ซึ่งเป็นการ์ตูนที่น่ารักมากๆ ทำให้เราหายเคืองไปได้ หิหิ....แล้วน้องก็ออกมาพร้อมกับเพลง Happiness, Way of Love, Believe และ Miracle คราวนี้มาพร้อมของกำนัลคือลูกบอลยางที่น้องขนมาเป็นถังเพื่อเอามาแจกให้แฟนๆ....ชอตนี้ขอบอกว่าสนุกมาก เพราะต่างคนก็ต่างจะแย่งลูกบอลที่น้องโยนลงมา (หรือโยนขึ้นไป) ให้ได้ แล้วน้องก็เล่นได้อีก...มีการแกล้งแบบจะโยนแล้วไม่โยน จะโยนทางนี้แล้วเปลี่ยนไปโยนทางโน้น หรือไม่ก็มีหย่อนใส่มือให้เฉยๆซะงั้น เรียกว่างานนี้ใครได้บอลก็กรี๊ดกันกระจาย....ซึ่งเราเองก็ได้มากะเค้าด้วยลูกนึงโดยไม่ได้ตั้งใจ....55555+ อันนี้ต้องขอบคุณทึกกี้ (หรือมิน...หรือเย่...ซักคนนี่แหละ -*-) ที่หย่อนลูกบอลลูกนี้ลงมาให้ตอนเราชูมืออยู่ ลูกบอลก็หล่นใส่มือซะงั้น โดยไม่รู้ตัว.....กรี๊ดๆๆๆ 5555+ แต่จริงๆเราจ้องลูกบอลของฮีชอลกับฮันกยองมากกว่านะ แต่คงไม่มีดวงกับสองคนนี้หวะ -*- ทั้งๆที่ป๋าขนตระกร้ามาหยิบแล้วโยนลงตรงหน้าตั้งหลายลูก แต่ทุกลูกก็ลอยผ่านหัวข้าพเจ้าไปหมด....แต่ไม่เป็นไรหรอก แค่ยืนมองป๋าโยนลูกบอลลงมาก็สุขใจพอแล้่ว (เน่าได้อีก....) จะไม่ให้สุขใจได้ไงหล่ะ ก็ตลอดงานเห็นแต่หน้า ฮยอก ที่เป็นเจ้าพ่อโซน SS1 เพราะน้องแทบจะอาศัยโซนนี้เป็นที่ทำกิน เรียกว่าถึงขั้นตั้งรกราก เงยขึ้นไปทีไรก็เจอจนอยากจะบอกว่าช่วยไป (น่ารัก) ไกลๆหน่อยได้มั้ย เราท�